Skip to content

Regulice i Nieporaz

Regulice i Nieporaz

Regulice i Nieporaz wsie w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie chrzanowskim, w gminie Alwernia.

Przez Nieporaz biegną szlaki rowerowe. W sadzawkach leśnych można spotkać bobry. W północno-zachodniej części wsi znajduje się fragment Puszczy Dulowskiej.

W Regulicach znajduje się nieczynny kamieniołom (Czarna Góra) permskich skał wylewnych – melafirów, znany z wystąpień agatów i ametystów. Znajduje się tu również Źródełko Jurajskie. W Regulicach Dolnych od ok. 1917 roku jednostka ochotniczej Straży Pożarnej ma swoją siedzibę.

Źródło:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Regulice_(wojew%C3%B3dztwo_ma%C5%82opolskie)

https://pl.wikipedia.org/wiki/Nieporaz

 

Ekomuzeum garncarstwa

 Ekomuzeum garncarstwa

Ekomuzeum Garncarstwa wraz z Izbą Tradycji Regionalnych w Regulicach jest obiektem Ekomuzeum Alwernia, obrazującym dziedzictwo kulturowe oraz walory przyrodnicze i historyczne regionu. Obiekty skupione w ramach Ekomuzeum pozwalają na bezpośredni kontakt z naturą oraz aktywne formy poznawania historii i tradycji regionu.

Warsztat stworzony z inicjatywy Jerzego Kasprzyka, Beaty Kucharczyk, Romana Palki oraz Janiny Pater, dysponuje sprawnie działającymi eksponatami służącymi do obróbki gliny i wytwarzania glinianych naczyń. Pracownia garncarska w Regulicach powstała dla zachowania i kultywowania zanikających tradycji garncarstwa, które należy do najstarszych rzemiosł na tym terenie. W Ekomuzeum zgromadzono wiele narzędzi związanych z tym zawodem, są to między innymi: koła garncarskie, piec do wypalania wyrobów, szyńce do wykonywania zdobień, piec do suszenia wyrobów oraz żarna do przygotowywania glazury. Ponadto zgromadzono narzędzia do przygotowywania gliny, wśród których można znaleźć między innymi walec do gniecenia gliny, używany w celu usunięcia z niej wszelkich zanieczyszczeń takich jak kamienie czy korzenie. W warsztatach organizowanych przez Stowarzyszenie Przyjaciół Regulic i Nieporazu można nauczyć się wytwarzania glinianych garnków pod okiem garncarza – Jana Głuszka z Brodeł. W Brodłach znajduje się jedyny działający na terenie Gminy Alwernia warsztat garncarski prowadzony przez Jana Głuszka. Garncarstwo to tradycja przekazywana w rodzinie rzemieślnika z pokolenia na pokolenie, a on sam poznał tajniki rzemiosła dzięki ojcu. Garncarz bardzo chętnie dzieli się swoją wiedzą, umiejętnościami i pasją na lekcjach organizowanych w Ekomuzeum Garncarstwa oraz w swoim warsztacie.

Adres: Regulice, ul. Kijowska 2

Ciekawostki
– W Regulicach, które w XIX w. znajdowały się w nadwiślańskim ośrodku rzemieślniczym, bardzo popularnymi rzemiosłami były garncarstwo i bednarstwo. Natomiast w Babicach, Jankowicach, Kwaczale i Olszynach silnie rozwinięte było rzemiosło koszykarskie.
– Umiejętność obróbki gliny na ziemie polskie przynieśli Celtowie w II w. p. n. e. Garncarstwo uważa się za najstarsze i najwcześniej wyodrębnione rzemiosło. Najważniejszym produktem jaki wykonywano z gliny były garnki. Ośrodki garncarskie powstawały w pobliżu złóż odpowiedniego surowca. W naszych okolicach powstanie garncarskiej gałęzi wytwórczości rzemieślniczej należy wiązać z występowaniem na terenie Garbu Tenczyńskiego oraz jego południowych stokach, dobrego surowca do wytwarzania garnków – glinki. Silny rozwój rzemiosła przypadający na XVIII i XIX wiek, spowodował, iż w wielu okolicznych miejscowościach (Alwernia, Brodła, Mirów, Poręba Żegoty) trudniono się garncarstwem. W tym czasie również Regulice stały się ośrodkiem specjalizującym się w produkcji wyrobów garncarskich. Największym ośrodkiem garncarskim działającym na terenie Zachodniej Małopolski były Brodła, gdzie do dnia dzisiejszego można spotkać osoby znające rzemiosło garncarskie. Natomiast najstarszym ośrodkiem na tym terenie był Chrzanów, o czym możemy przeczytać w XVI wiecznych źródłach historycznych.
– Praca garncarza składała się z następujących etapów: przygotowanie materiału, formowanie kształtów, zdobienie, wypalanie. Wśród naczyń glinianych powstawały między innymi: dwojaki służące do noszenia strawy osobom pracującym w polu, misy z których spożywano posiłki, cedzaki do odcedzania ziemniaków i klusek, podkurzacze będące narzędziem pracy pszczelarzy czy babki i foremki do pieczenia ciast. Ponadto z gliny wykonywano wizerunki świętych oraz zabawki gliniane: grzechotki z guzami, ptaszki oraz gwizdki. Dawniej garncarz produkował również cegły i kafle używając, podobnie jak dziś, białej i czerwonej gliny oraz glazury kładzionej przeważnie na cały wyrób.

 
 

Izba Tradycji Regionalnych

http://212.85.109.96/__old/turystyka-i-rekreacja/ekomuzeum-alwernia.html

 Izba Tradycji Regionalnych funkcjonująca w budynku Ekomuzeum , pokazuje narzędzia używane przez przedstawicieli różnych rzemiosł takich jak: szewstwo, stolarstwo, tkactwo czy rymarstwo oraz ich wyroby wykorzystywane w dawnych gospodarstwach, wśród których znajdziemy: cepy, chomąta, maselniczki oraz łopaty do chleba. Większość zgromadzonych przedmiotów zostało przekazanych przez zbierającego je pasjonata – Romana Palkę z Regulic. Ukazują one lokalny charakter społeczności Regulic. Wystawa prezentuje i przybliża ważne dziedziny działalności i życia codziennego mieszkańców sołectw Regulice i Nieporaz z przełomu XIX i XX wieku: obyczaje, zwyczaje, folklor, religijność, rolnictwo oraz rzemiosło. Stworzona wystawa lokalnych, działających do dziś twórców ludowych prezentuje rzemiosła takie jak: bibułkarstwo, garncarstwo, hafciarstwo, koronkarstwo, plecionkarstwo, rzeźbiarstwo, wikliniarstwo, jest systematycznie uzupełniana.

 
 
 

Lokalna Kolej Drezynowa

Lokalna Kolej Drezynowa

Stacja Regulice – ul. Kościuszki 36, 32-566 Alwernia

Regularne kursy drezynami rowerowymi na nieczynnej linii kolejowej nr 103, to ponad 5-kilometrowy odcinek ze stacją początkową w Regulicach.

 

W 2015 roku Grzegorz Pater oraz Michał Ściana zainicjowali pomysł na wykorzystanie
i zachowanie dziedzictwa przemysłowego w postaci linii kolejowej nr 103
wraz z infrastrukturą kolejową.

Regularne kursy drezynami rowerowymi rozpoczęto w dniu 1 lipca 2017 roku na ponad 5-kilometrowym odcinku ze stacją początkową w Regulicach.

Linia kolejowa nr 103 Trzebinia – Wadowice przebiega w województwie małopolskim,
a dokładniej przez teren Małopolski Zachodniej (powiat chrzanowski i wadowicki).
Do użytkowania została oddana w dniu 15 lipca 1899 r. Obecna łączna długość linii wynosi 37,408 km. „Stotrójka” przez stulecie wykorzystywana była do transportu pasażerskiego oraz towarowego, m.in. urobku z pobliskich kamieniołomów melafirów.

Obecnie linia poza odcinkiem od Zakładów Chemicznych w Alwerni do Spytkowic,
jest wyłączona z eksploatacji.
Trasa Lokalnej Kolei Drezynowej  mieści się pomiędzy dawnym przystaniem Nieporaz (Oblaszki) – 8,660 km a przystankiem Alwernia Spalona – 14,260 km. Na trasie zlokalizowane są dodatkowo zabytkowa stacja kolejowa w miejscowości Regulice oraz przystanek osobowy Regulice Górne.

 
 
 
 

Triasowe źródełko

Triasowe źródełko

W Regulicach przy Alei Jana Pawła II 16, poniżej nasypu kolejowego nieczynnej linii Trzebinia-Wadowice, znajduje się źródło krasowe o wydajności 9000 m3/dobę, bijące z głębokości 80m. Warstwę wodonośną stanowią triasowe wapienie oraz dolomity. Wypływająca woda ma stałą temperaturę 9,2 st. C. Wywierzysko to zachwyca czystością i smakiem wody posiadającej prawdopodobnie właściwości lecznicze dlatego zbudowano przy nim miejsce do wypoczynku
dla mieszkańców i turystów w postaci zadaszonych wiat, paleniska i ławek. Nad wypływem
w kamiennej ścianie znajduje się kapliczka z figurą Matki Bożej. Poniżej ujścia znajduje się jeszcze kilka dodatkowych wypływów. Źródło w Regulicach jest jednym z obiektów Ekomuzeum Alwernia wraz ze Skałami Gaudynowskimi w Brodłach, Arkozą Kwaczalską w Kwaczale, warsztatem rzemiosła garncarskiego w Regulicach oraz zabytkowym zespołem urbanistycznym w Alwerni. Wywierzysko zlokalizowane jest na szlakach  Greenways Kraków-Morawy-Wiedeń oraz Pierścień Regulic i Dwa Zamczyska Lipowiec – Tenczyn.
W 1883 r. rajcy miejscy z Krakowa, ze względu na znakomitą jakość źródła, potwierdzoną przeprowadzonymi badaniami, chcieli wykorzystać ją do zasilenia krakowskich wodociągów. Pomysł nie doszedł do skutku ze względu na zbyt dużą odległość Regulic od Krakowa (32 km),
a co za tym idzie zbyt wysokie koszty budowy rurociągu.

 
 
 
 
 

Krzyż milenijny

Krzyż milenijny

Na wzgórzu Grzmiączka w Regulicach znajduje się ufundowany przez mieszkańców wsi
na zakończenie tysiąclecia Krzyż Milenijny. Został on ustawiony w miejscu starszego drewnianego. 2 października 2000r. odprawiona została Msza święta przy krzyżu, a biskup Kazimierz Nycz dokonał jego poświecenia. 15-metrowy krzyż jest oświetlony przez co można
go zobaczyć również nocą. Na wzgórzu znajduje się platforma widokowa.


Adres: Regulice, ul. Do Krzyża

 
 
 

Winnica czak

Winnica czak

Winnica założona w 2005 roku, ma powierzchnię 0,50 hektara.  Na bieżąco prowadzone są prace mające na celu wypróbowywanie w lokalnych warunkach kolejnych pozyskanych odmian winorośli. Testowane są także różne sposoby produkcji wina, od białego po czerwone.W lutym 2008 roku dokonano zabutelkowania na własne potrzeby pierwszych kilkudziesięciu litrów.
W 2014 roku przebudowano istniejącą przy winnicy stodołę na winiarnię, której projekt został zatwierdzony, jako zgodny z obowiązującymi w Unii Europejskiej normami dotyczącymi produkcji wina. W 2015 roku uzyskano wszystkie zgody na produkcję wina na cele handlowe
i jego sprzedaż.


Adres: Regulice, ul. Brandyska 1

 
 
 
 
 
 

Koło Młyńskie

Koło Młyńskie

W Regulicach na ul. Aleja Jana Pawła II 6 na terenie młyna należącego do rodziny Knapików można zobaczyć działające nasiębierne koło młyńskie (koło mające na obwodzie łopatki, poruszane jest przez wodę opadającą na łopaty z góry, oddziałując nie tylko prądem strumienia (energia kinetyczna), ale również dzięki spadkowi (energia potencjalna)). Dawniej koło wodne napędzane przez źródło rzeki Regulki wykorzystywane było z powodzeniem do napędzania żaren w regulickim młynie.

 

Kamieniołomy melafiru i diabazu

Kamieniołomy melafiru i diabazu

W południowo-zachodniej części Regulic znajdują się nieczynne kamieniołomy diabazu
i melafiru, które eksploatowano w latach 1908-1973. W skałach można natknąć się na minerały takie jak agat czy ametyst.

W chwili obecnej w jednym z kamieniołomów melafiru znajduje się Centralne Laboratorium Techniki Strzelniczej i Materiałów Wybuchowych AGH w Krakowie.


Adres: Regulice, ul. Melafirowa oraz ul. Skalna

 
 

Piec wapienniczy

http://www.naszgrojec.net.pl/index.php/historia-grojca.html

Na granicy Regulic, Nieporazu i Grojca (tuż przy węźle autostradowym Rudno) znajduje się wyrobisko starego kamieniołomu wapienia z korpusem pieca do wypalania wapna. Był tam prywatny, niewielki kamieniołom, należący do kilku właścicieli (Głownia, Woszczyna, Sikora, Czak). Wapiennik wybudował Zygmunt Sikora, ale nie wypalał w nim wapna, bo po próbie uzyskania wapna palonego okazało się, że pozyskiwany kamień był mało wydajny i produkcja była nieopłacalna.


Adres: Regulice, ul. Grojecka

 
 
 

Alvernia Studios

Alvernia Studios

 Nieporaz, ul. Ferdynanda Wspaniałego 1
Alvernia Studios w Nieporazie jest największym i najbardziej nowoczesnym studiem filmowym w Polsce. Studio filmowe mieści się w niezwykłym kompleksie urbanistycznym, składającym się z 13 kosmicznie wyglądających kopuł połączonych ze sobą korytarzami, które dają 13 tysięcy metrów kwadratowych powierzchni użytkowej. Największa kopuła ma 50 metrów średnicy i 25 metrów wysokości.

 
 
 
 

Wąwóz Simota

Wąwóz Simota

Lessowy Wąwóz Simota położony jest na terenie wsi Regulice. Posiada charakter głębokiej, zalesionej doliny. Przebiega tędy żółty szlak pieszy z Alwerni na Zamek Lipowiec. Na płynącym dnem wąwozu potoku Simota utworzono dwa stawy, nad którymi znajdował się ośrodek wypoczynkowy. W 1929 roku na Simocie uruchomiono kamieniołom melafirów. Niewielkie pokłady złoża jak i jakość kamienia były mizerne, natomiast urobek przewożony był wózkami kolebowymi do stacji w Regulicach. Obecnie można natknąć się na fundamenty pod łamacze, które nigdy nie zostały użyte ze względu na wcześniejsze zaniechanie wydobycia.

 
 
 
 
 

Kościół św. Wawrzyńca w Regulicach

Kościół św. Wawrzyńca w Regulicach

Regulice, Aleja Jana Pawła II 23

Kościół
Pierwsze wzmianki o parafii regulickiej pochodzą z 1325r. W tych latach kościół pw. św. Wawrzyńca zbudowany był w konstrukcji zrębowej z bali drewnianych. W jego miejscu w 1531r. wzniesiono nową gotycką świątynię, również drewnianą, z kwadratową wieżą posiadającą dach namiotowy zwieńczony sygnaturką. Dach kościoła był dwuspadowy, pokryty gontem. Kościół posiadał trzy ołtarze, małe prezbiterium z zakrystią oraz nawę. Wewnątrz namalowano polichromię przedstawiającą sceny Nowego Testamentu, wykonaną najprawdopodobniej przez miejscowego malarza. Nad prezbiterium na łuku tęczowym wisiał krzyż, a przy prezbiterium stała chrzcielnica, najpierw drewniana, a od 1651r. z czarnego marmuru dębnickiego z miedzianą pokrywą, zachowana do dnia dzisiejszego. Wokół kościoła znajdował się cmentarz, a pod prezbiterium spoczywali plebani tegoż kościoła. W miejscu starego prezbiterium stoi dziś betonowy krzyż, a otaczające go półkoliście drzewa tworzą sferę sacrum. Ze względu na stan techniczny oraz rozrastającą się parafię zlecono budowę nowego, murowanego kościoła, którego projekt przygotował w 1882r. inżynier Aleksander Gebauer. Trwającą nieco ponad 2 lata budowę rozpoczęto 14 kwietnia 1885 r., a 13 listopada 1887 r. w świątyni odprawiono pierwszą mszę świętą. Ze starego do nowego kościoła przeniesiono chrzcielnicę, obraz św. Wawrzyńca, krucyfiksy barokowe i późnogotyckie, obraz św. Barbary oraz monstrancję. Ponadto na wyposażeniu kościoła znajdują się: kielichy mszalne, relikwiarze, feretrony, a także ornaty i tkaniny liturgiczne. W 1912r. świątynia otrzymała bogatą polichromię, namalowaną przez artystę Tadeusza Gadomskiego, który ukończył studia w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Jana Matejki. W 1946 r. rozbudowano chór, na którym znajdują się zabytkowe organy. W dniu 23 czerwca 1962r. ks. bp Karol Wojtyła poświęcił nowe tabernakulum. W 1971r. rozebrano ołtarz, który do nowej świątyni zakupiły siostry Klaryski. Stan ten trwał do połowy lat 90. XX w. Wtedy to z suchego drewna dębowego wykonano nowy ołtarz w stylu klasycystycznym, nawiązujący do historycznych ołtarzy bocznych. Rzeźby wykonano z drewna lipowego. W tym okresie odnowiono m.in. polichromię kościoła, a inicjatorem wszystkich prac remontowych i konserwatorskich był obecny Dziekan Dekanatu Babice i Proboszcz parafii pw. św. Wawrzyńca w Regulicach – ks. dr Jan Piwowarczyk. Kościół znajduje się na szlaku Greenways Kraków-Morawy-Wiedeń oraz szlaku rowerowym Dwa Zamczyska i Pierścień Regulic, czyli Lipowiec-Tenczyn.

Plebania
Pierwotna plebania pochodząca z 1858r. miała formę podmiejskiego dworku z wejściem wspartym na kolumnach. W 1962r. grożący zawaleniu budynek rozebrano do fundamentów, wznosząc na nich nowy dwukondygnacyjny budynek z cegły. Poniżej plebani wybudowano budynek duszpasterski służący zebraniom parafian oraz katechizacji młodzieży.

Cmentarz
Pierwotny cmentarz znajdował się wokół starego, drewnianego kościoła. Po rozbiórce świątyni teren wyplantowano, a w 1941r. postawiono na tym miejscu krzyż. Stary cmentarz powstał w latach 1888-1890 na gruntach plebańskich. Zachowały się na nim zabytkowe nagrobki. Nowy cmentarz oddano do użytku w 1972r.

Ciekawostki
– W starym kościele znajdowała się figura, zwana obecnie Madonną z Regulic, którą Muzeum Narodowe w Krakowie zakupiło w 1902r. od parafii regulickiej. W tymże muzeum zachowane zostały również dwa szkice pierwotnego drewnianego kościoła, autorstwa inżyniera Aleksandra Gebauera, projektanta obecnej świątyni.
– Innym cennym zabytkiem zachowanym z parafii w Regulicach jest obraz datowany na XVII w., feretron Fons Vitae – Źródło Życia, znajdujący się w Muzeum Archidiecezjalnym w Krakowie.
– Powyżej plebani stała pochodząca z XVII wieku zabytkowa ośmioboczna stodoła o konstrukcji zrębowej, którą w 1993r. przeniesiono do Skansenu w Wygiełzowie, gdzie jest eksponowana.

 
 
 
 
 
 

Stowarzyszenie Przyjaciół Regulic i Nieporazu, Regulice, Aleja Jana Pawła II 10, 32-566 Alwernia

zdj. LGD

Stowarzyszenie Przyjaciół Regulic i Nieporazu powstało w 1997 roku. Jest Stowarzyszeniem zrzeszającym 33-ech mieszkańców Regulic i Nieporazu oraz sympatyków tych miejscowości. Terenem naszego działania są miejscowości: Regulice i Nieporaz. Celem Stowarzyszenia jest planowanie i organizowanie działań zmierzających do wybudowania obiektów sportowych na terenie Regulic, angażowanie mieszkańców i sympatyków do pomocy w realizacji zamierzeń Stowarzyszenia i wspieranie innych inicjatyw społecznych. Głównym źródłem finansowania celów Stowarzyszenia są dotacje pozyskiwane w konkursach (Fundacja Partnerstwa dla Środowiska, Akademia Rozwoju Filantropii w Polsce), jak również środki ze składek członkowskich, z dofinansowania przez Urząd Marszałkowski, Urząd Miejski w Alwerni i inne instytucje. Ponadto organizowane są prace społeczne na rzecz inwestycji Stowarzyszenia.

Stowarzyszenie realizuje swoją działalność statutową we współdziałaniu z władzami samorządowymi, instytucjami publicznymi i innymi instytucjami działającymi na terenie Gminy Alwernia tj.: Radami Sołeckimi, Kołami Gospodyń Wiejskich, Ochotniczymi Strażami Pożarnymi, Samorządowymi Ośrodkami Kultury, a także ze Stowarzyszeniem Rodzina Kolpinga z Poręby Żegoty, Stowarzyszeniem Miłośników Mirowa, Stowarzyszeniem Sympatyków i Przyjaciół Kwaczały oraz Stowarzyszeniem Sympatyków Grojca.

Obecnie Zarząd składa się z 9 członków: Jerzy Kasprzyk – Prezes, Wojciech Małodobry – Wiceprezes ds. sportowych, Roman Palka – Wiceprezes, Leszek Kukla jr. – Wiceprezes, Janina Pater – Sekretarz, Tomasz Pater- Skarbnik oraz członkowie Bogusław Kapcia, Jerzy Małocha i Maciej Matusik. Zarząd pracuje społecznie. W 2005 roku Stowarzyszenie uzyskało status organizacji pożytku publicznego.

 
 
 
 
 
 
 

Dwór w Regulichach

http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/3011/Regulice/

Dwór z końca XIX w. – Właścicielem jest zakon benedyktynów.

Źródło:

http://www.polskiezabytki.pl/m/obiekt/3011/Regulice

 
 
 
 

Źródełko Jurajskie

https://www.bio-forum.pl/messages/3280/408058.html

Źródełko Jurajskie – źródło na Garbie Teńczyńskim w Regulicach. Jeden z początkowych wypływów Regulki.

Od XVI w. zasilało dwa młyny i tartak. W 1883 roku planowano wybudowane ujęcia wód źródła dla potrzeb wodociągów krakowskich, jednak ze względu na wysokie koszty budowy pomysł ten zarzucono. Jest źródłem z kamienną obudową, które zostało ujęte w 1971 roku dla potrzeb mieszkańców wsi, a nadmiar wody wpływa do Regulki. Nad źródłem, w kamiennej ścianie znajduje się kapliczka. Obszar wchodzi w skład miejscowego ekomuzeum. Wydajność źródła wynosi 23 l/s, a temperatura wody 9,3 °C

 

Źródło:

https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%B9r%C3%B3de%C5%82ko_Jurajskie